Rompbevrachting

Rompbevrachting. Rompbevrachting is de term die wordt gebruikt om de handeling te omschrijven van het huren van een zeilboot of een motorboot waar iemand zelf tijd doorbrengt en die iemand zelf navigeert en bestuurt tijdens een vakantie. Om een zeilboot te huren, moet iemand meestal kunnen laten zien dat hij of zij goed met de boot kan omgaan en de boot vooral kan besturen bij het afmeren en verankeren.

De meeste verhuurders vragen om een zeil-CV waarin staat hoeveel zeilervaring iemand heeft, welke boten hij of zij al eens bevaren en bestuurd heeft en ervaring met navigeren en racen. Als de verhuurder niet vindt dat iemand genoeg ervaring heeft, zal hij meestal eisen dat de huurder een ervaren schipper bij het verhuurbedrijf huurt om een paar dagen mee te zeilen.

Rompbevrachting is een overeenkomst voor het huren van een boot, waar geen bemanning en voorzieningen aan te pas komen als onderdeel van de overeenkomst; de mensen die de boot van de eigenaar huren zijn zelf verantwoordelijk om voor dat soort dingen te zorgen.

Er zijn wettelijke verschillen tussen rompbevrachting en andere types van verhuurovereenkomsten, zoals het huren van een bemande boot of het huren van een luxejacht, die vaak tijd- of reisverhuur worden genoemd. In zo’n tijd- of reisverhuur huurt de huurder het schip (of een deel daarvan) voor een bepaalde reis of voor een bepaalde periode. Met deze rompbevrachting kan de huurder bepalen waar het schip heengaat, maar de eigenaar van het schip blijft de eigenaar en zorgt voor de werkgelegenheid van de kapitein en de bemanning. Maar bij een rompbevrachting geeft de eigenaar zijn schip aan de huurder in bezit en de huurder huurt zijn eigen kapitein en bemanning in. Het feit dat de eigenaar het bezit van zijn schip moet overdragen is het bepalende kenmerk van rompbevrachting.